سفارش تبلیغ
صبا

شناسایی سطوح آمادگی فناوری )TRL )براساس مستندات فنی

سعید جعفری .خانشیر محسن خانقلی.  مجید زمانی 

 

فرایند توسعه محصول جدید

 

در فصلنامه پارک فناوری پردیس _ سال هفتم. شماره 24. زمستان1389

• ارزیابی فناوری به کمک شاخص سطح آمادگی فناوری 

ترجمه و بازنگری : بنیامین مشیری




تاریخ : چهارشنبه 97/2/19 | 1:42 عصر | نویسنده : مدیر | نظر

ارزیابی صحیح از سطح آمادگی فناوری در سازمان

ویسندگان: دکتر پویا باهمت، مهندس سلاله سلیمی 

 

امروزه تمرکزی قابل‌توجه در زمینه تجاری‌سازی نتایج تحقیقات و نوآوری‌های انجام‌شده توسط مراکز تحقیقاتی و شرکت‌های‌ دانش‌بنیان در سطح دنیا و ازجمله ایران در صنایع مختلف به‌وجود آمده است و کلید واژه مدیریت فناوری هرچه بیشتر به‌منظور سرمایه‌آفرینی از فعالیت‌های پژوهشی و کاهش ریسک عملکردی، زمانبندی و سرمایه‌گذاری در توسعه محصولات با فناوری بالا مورد توجه قرار گرفته است، لذا بهره‌گیری از ابزاری مناسب، نقش اساسی در تصمیم‌گیری و کاهش ریسک در مرحله تزریق مالی به‌منظور تجاری‌سازی دستاوردهای تحقیق، و توسعه و نوآوری (RDI) ایفا می‌کند.

نویسندگان: دکتر پویا باهمت، مهندس سلاله سلیمی

امروزه تمرکزی قابل‌توجه در زمینه تجاری‌سازی نتایج تحقیقات و نوآوری‌های انجام‌شده توسط مراکز تحقیقاتی و شرکت‌های‌ دانش‌بنیان در سطح دنیا و ازجمله ایران در صنایع مختلف به‌وجود آمده است و کلید واژه مدیریت فناوری هرچه بیشتر به‌منظور سرمایه‌آفرینی از فعالیت‌های پژوهشی و کاهش ریسک عملکردی، زمانبندی و سرمایه‌گذاری در توسعه محصولات با فناوری بالا مورد توجه قرار گرفته است، لذا بهره‌گیری از ابزاری مناسب، نقش اساسی در تصمیم‌گیری و کاهش ریسک در مرحله تزریق مالی به‌منظور تجاری‌سازی دستاوردهای تحقیق، و توسعه و نوآوری (RDI) ایفا می‌کند. یکی از ابزارهای کاربردی در این زمینه که توسط سازمان ناسا در دهه هفتاد میلادی توسعه‌یافت و مورد استفاده قرار گرفت، ابزاری با هدف تعیین سطح آمادگی فناوری به نام TRL است. ابزار مذکور که امکان ارزیابی بلوغ فناوری را در مراحل توسعه محصول امکان‌پذیر می‌سازد، به صورت گسترده در سطح کشورهای پیشرفته در سازمان‌های صنعتی و دولتی مورد استفاده قرار گرفته است. به بیانی دیگر، ابزار TRL امکان ارزیابی بلوغ فناوری خاص حاصل از فرآیندهای نوآوری و تحقیق و توسعه و همچنین مقایسه سازگاری مابین انواع مختلف فناوری به‌کار رفته در ساختار یک تجهیز یا سیستم را امکان‌پذیر می‌سازد و برخلاف ابزارهای مشابه دیگر، ابزار مذکور سطحی که فناوری در آن قرار دارد را به صورت کاربردی شناسایی می‌کند.

 

موفقیت در توسعه محصولات با سطح فناوری بالا نیازمند هماهنگی بین سطوح بلوغ فناوری‌های به‌کار رفته در آن است و عدم عملکرد بهینه در هریک از فناوری‌های به‌کار رفته، عوارض عملکردی، زمانبندی و مالی جبران‌ناپذیری را به همراه خواهد داشت. به بیانی دیگر توسعه موفق محصولات با سطح فناوری بالا نیازمند ارزیابی صحیح از سطح آمادگی هریک از فناوری‌های به‌کار رفته و مدیریت صحیح به‌منظور اعمال هماهنگی مناسب بین آنها است لذا ارزیابی سطح آمادگی هر فناوری باید در محیط سیستم و در انسجام با فناوری‌های به‌کار رفته در سیستم، مورد توجه قرار بگیرد.

ارزیابی سطح آمادگی هر تکنولوژی (TRL) می‌تواند در قالب 9 سطح تقسیم‌بندی شود که با توجه به محیط سیستم از پژوهش‌های پایه‌ای و استخراج معادلات مفهومی آغاز شده و تا تولید صنعتی و توسعه بازار ادامه یابد. همچنین 9 سطح مذکور از آمادگی فناوری، خود به گروه‌های مختلف تقسیم‌بندی می‌شود که با توجه به محیط سیستم، سازمان و صنعت مربوطه انعطاف‌پذیر است. به‌عنوان نمونه در یک کاربرد خاص با هدف دستیابی به «تکنولوژی‌های توانمندساز کلیدی (KETs)»، مدلی از TRL متشکل از 4 گروه می‌تواند معرفی شود:

گروه 1: تحقیقات اولیه (سطح 1 تا 2)، گروه 2: پژوهش‌های تکنولوژیک فناورانه (سطح 2 تا 5) و گروه 3: نمونه اولیه و سطح معرفی تکنولوژی فناوری (سطح 6 تا 8)، گروه 4 (سطح 9): تولید رقابت‌پذیر.

این در حالی است که مدلی دیگر که در آن تکنولوژی فناوری‌های مختلف، بازاریابی و ملاحظات سازمانی لحاظ شده است، 9 سطح مذکور در قالب 6 گروه ذیل می‌تواند تقسیم‌بندی شود:

گروه 1: اختراع (سطح1-2)، گروه 2: صحه‌گذاری مفهومی (سطح 3-4)، گروه 3: ساخت نمونه اولیه (سطح 5)، گروه 4: تولید نیمه‌صنعتی (سطح 6-7) گروه 5: معرفی اولیه به بازار (سطح 8) و گروه 6: توسعه بازار (سطح 9).

به صورت رایج محاسبه سنجش سطح TRL از طریق پاسخگویی به سوالاتی که به هریک از سطوح فناوری مرتبط است، انجام می‌شود. به عبارتی سطوح بالاتر از بلوغ فناوری پاسخ مثبت به سوالات با مفهوم عملیاتی و کاربردی را در پی خواهد داشت و این در حالی است که سوالاتی که با سطوح پایین‌تری از آمادگی فناوری در ارتباط هستند، مشتمل بر مطالعات تئوری و پژوهش‌های آزمایشگاهی است. در نهایت برهم‌نهی امتیازهای اختصاص داده شده به پاسخ‌های منفی و مثبت مذکور به محاسبه سطح آمادگی فناوری ختم می‌شود. نوع سوالات نیز مانند گروه‌بندی سطح فناوری می‌تواند با توجه به محیط سیستم متفاوت باشد. به‌عنوان نمونه سوالاتی از قبیل «آیا مطالعات تئوری امکان‌پذیری فناوری را اثبات کرده است؟» و «آیا نیازمندی‌های سیستم برای استفاده از کاربر نهایی مشخص شده است؟» و «آیا مطالعات تئوری امکان‌پذیری فناوری را اثبات کرده است؟» می‌تواند به ترتیب به سطوح مختلف تکنولوژی مربوط شود. همچنین سوالاتی به مانند «آیا شرایط عملیاتی جهت بهره‌برداری از محصول مشخص شده است؟» نشان‌دهنده سطوح بالاتری از بلوغ فناوری جهت تجاری سازی است.

برآورده‌سازی نیازمندی‌های TRL با سطوح پایین قبل از برآورده‌سازی TRL‌های بالاتر نشان‌دهنده مدیریت موثر در دستیابی به بلوغ فناوری و مدیریت دانش موثر در یک سازمان است. به عنوان نمونه چنانچه پاسخ به سوالات مربوط به TRL با سطوح بالاتر از 6 که سطوح عملیاتی و بازاریابی فناوری را دربر‌ می‌گیرند عمدتا مثبت باشد درحالی‌که ملاحظات مربوط به TRL با سطوح پایین‌تر به صورت مثبت پاسخ داده نشده باشد، نشان‌دهنده عدم مدیریت فناوری صحیح و شکاف ارتباطی بین سازمان مربوطه به‌عنوان یک صنعت بزرگ و سطوح دانشگاهی و تحقیقاتی است. به عبارتی ممکن است یک شرکت صنعتی با توان تولید صنعتی که سطوح بالاتری از آمادگی فناوری را شامل می‌شود، مطالعات و پژوهش‌های پایه‌ای را به‌صورت داخل سازمانی یا برون‌سازمانی انجام نداده باشد و در نتیجه پاسخ به سوالات مرتبط به سطوح پایین‌تر آمادگی فناوری، در سازمان مذکور مثبت نخواهد بود. این عدم پیوستگی در سطوح فناوری که نشان‌دهنده عدم انجام فعالیت‌های تحقیق و توسعه‌ای توسط سازمان مذکور است در یک بازار رقابتی و در چرخه عمر تکنولوژی محصول که TLC نامیده می‌شود، به‌تدریج باعث افت رقابت‌پذیری و سودآوری سازمان در طول زمان خواهد شد.

در نهایت، سنجش مناسب TRL برای فناوری‌های به‌کار رفته در توسعه محصول و مدیریت صحیح در ایجاد هماهنگی بین آنها می‌تواند درک صحیحی از ریسک سرمایه‌گذاری، انتقال فناوری و محدودیت‌های مدیریتی، عملکردی و زمانبندی را برای مدیران ارشد و سرمایه‌گذاران در مراحل مختلف توسعه محصول به دنبال داشته باشد. به بیانی دیگر بلوغ یک فناوری جدید قبل از قرارگیری پیاده‌سازی آن در یک محصول و هماهنگی آن با فناوری‌های دیگر مورد استفاده در محصول، می‌تواند نقشی کلیدی در سودآوری نهایی محصول داشته باشد.




تاریخ : چهارشنبه 97/2/19 | 1:16 عصر | نویسنده : مدیر | نظر

از آنجائیکه برنامه ها و طرح های تحقیقاتی و توسعه ای عمدتا با سیستم های پیچیده و فناوری های پیشرفته و نو سرو کار دارند، یکی از اساسی ترین مراحل در برنامه ها، در فاز امکانسنجی، ارزیابی فناوری های مرتبط با برنامه یا طرح می باشد. در کشور های پیشرفته و حتی در حال توسعه، برای مدیران و حمایت کنندگان آنها انجام برنامه در مدت زمان مناسب و با هزینه مطلوب امری حیاتی است، لذا ریسک انجام برنامه در همان آغاز کار تخمین می زنند. فناوری ها و دستیابی به موقع به آنها یکی از مهمترین عوامل ریسک در برنامه ها است. امروزه بسیاری از برنامه های توسعه فناوری، سنجش آمادگی و بلوغ فناوری ها یکی از مراحل مهم برنامه است. به منظور رسیدن به این هدف، نرم افزار محاسبه سطح آمادگی بلوع فناوری TRL را تدوین نموده تا ارزیابی وضعیت موجود فناوری ها و تصمیم گیری در خصوص توسعه آنها را با کمترین هزینه و زمان ممکن به انجام برساند.
نرم افزار تهیه شده ساختاری قابل تکرار برای تعیین سطح آمادگی فناوری ارائه می دهد و از این طریق فرآیند ارزیابی را بسیار تسهیل می کند به عبارت دیگر تصویری از وضعیت کنونی سطح آمادگی فناوری را ارائه خواهد داد.
این نرم افزار از دو بخش تهیه شده است. بخش اول مربوط به تعاریف مرتبط با سطوح فناوری در نرم افزار می باشد و در بخش دوم فاز اجرایی برنامه که همان ارزیابی سطوح آمادگی فناوری موجود می باشد.

 گروه تحقق محصول این آمادگی را دارد تا سطح آمادگی فناوری(TRL) ، ساخت (MRL)، سیستم(SRL) ، طراحی (DRL) و یکپارچگی (IRL) محصولات شما را تعیین و مدل های بهبود و توسعه محصولات را ارائه نماید. همچنین در صورت نیاز به دریافت نرم افزار فرم تماس زیر را پر نماید و در اولین فرصت با شما تماس گرفته می شود.




تاریخ : سه شنبه 97/2/18 | 1:5 صبح | نویسنده : مدیر | نظر

نویسنده: دکتر پویا باهمت، مهندس سلاله سلیمی

امروزه تمرکزی قابل توجه در زمینه تجاری سازی نتایج تحقیقات و نوآوری های انجام شده توسط مراکز تحقیقاتی و شرکت های دانش بنیان در سطح دنیا و ازجمله ایران در صنایع مختلف به وجود آمده است و کلید واژه مدیریت فناوری هرچه بیشتر به منظور سرمایه آفرینی از فعالیت های پژوهشی و کاهش ریسک عملکردی، زمانبندی و سرمایه گذاری در توسعه محصولات با فناوری بالامورد توجه قرار گرفته است، لذا بهره گیری از ابزاری مناسب، نقش اساسی در تصمیم گیری و کاهش ریسک در مرحله تزریق مالی به منظور تجاری سازی دستاوردهای تحقیق، و توسعه و نوآوری (RDI) ایفا می کند. یکی از ابزارهای کاربردی در این زمینه که توسط سازمان ناسا در دهه هفتاد میلادی توسعه یافت و مورد استفاده قرار گرفت، ابزاری با هدف تعیین سطح آمادگی فناوری به نام TRL است. ابزار مذکور که امکان ارزیابی بلوغ فناوری را در مراحل توسعه محصول امکان پذیر می سازد، به صورت گسترده در سطح کشورهای پیشرفته در سازمان های صنعتی و دولتی مورد استفاده قرار گرفته است. به بیانی دیگر، ابزار TRL امکان ارزیابی بلوغ فناوری خاص حاصل از فرآیندهای نوآوری و تحقیق و توسعه و همچنین مقایسه سازگاری مابین انواع مختلف فناوری به کار رفته در ساختار یک تجهیز یا سیستم را امکان پذیر می سازد و برخلاف ابزارهای مشابه دیگر، ابزار مذکور سطحی که فناوری در آن قرار دارد را به صورت کاربردی شناسایی می کند.
    موفقیت در توسعه محصولات با سطح فناوری بالانیازمند هماهنگی بین سطوح بلوغ فناوری های به کار رفته در آن است و عدم عملکرد بهینه در هریک از فناوری های به کار رفته، عوارض عملکردی، زمانبندی و مالی جبران ناپذیری را به همراه خواهد داشت. به بیانی دیگر توسعه موفق محصولات با سطح فناوری بالانیازمند ارزیابی صحیح از سطح آمادگی هریک از فناوری های به کار رفته و مدیریت صحیح به منظور اعمال هماهنگی مناسب بین آنها است لذا ارزیابی سطح آمادگی هر فناوری باید در محیط سیستم و در انسجام با فناوری های به کار رفته در سیستم، مورد توجه قرار بگیرد.

    ارزیابی سطح آمادگی هر تکنولوژی (TRL) می تواند در قالب 9 سطح تقسیم بندی شود که با توجه به محیط سیستم از پژوهش های پایه ای و استخراج معادلات مفهومی آغاز شده و تا تولید صنعتی و توسعه بازار ادامه یابد. همچنین 9 سطح مذکور از آمادگی فناوری، خود به گروه های مختلف تقسیم بندی می شود که با توجه به محیط سیستم، سازمان و صنعت مربوطه انعطاف پذیر است. به عنوان نمونه در یک کاربرد خاص با هدف دستیابی به «تکنولوژی های توانمندساز کلیدی (KETs)»، مدلی از TRL متشکل از 4 گروه می تواند معرفی شود:
    گروه 1: تحقیقات اولیه (سطح 1 تا 2)، گروه 2: پژوهش های تکنولوژیک فناورانه (سطح 2 تا 5) و گروه 3: نمونه اولیه و سطح معرفی تکنولوژی فناوری (سطح 6 تا 8)، گروه 4 (سطح 9): تولید رقابت پذیر.
    این در حالی است که مدلی دیگر که در آن تکنولوژی فناوری های مختلف، بازاریابی و ملاحظات سازمانی لحاظ شده است، 9 سطح مذکور در قالب 6 گروه ذیل می تواند تقسیم بندی شود:
    گروه 1: اختراع (سطح1-2)، گروه 2: صحه گذاری مفهومی (سطح 3-4)، گروه 3: ساخت نمونه اولیه (سطح 5)، گروه 4: تولید نیمه صنعتی (سطح 6-7) گروه 5: معرفی اولیه به بازار (سطح 8) و گروه 6: توسعه بازار (سطح 9).
    به صورت رایج محاسبه سنجش سطح TRL از طریق پاسخگویی به سوالاتی که به هریک از سطوح فناوری مرتبط است، انجام می شود. به عبارتی سطوح بالاتر از بلوغ فناوری پاسخ مثبت به سوالات با مفهوم عملیاتی و کاربردی را در پی خواهد داشت و این در حالی است که سوالاتی که با سطوح پایین تری از آمادگی فناوری در ارتباط هستند، مشتمل بر مطالعات تئوری و پژوهش های آزمایشگاهی است. در نهایت برهم نهی امتیازهای اختصاص داده شده به پاسخ های منفی و مثبت مذکور به محاسبه سطح آمادگی فناوری ختم می شود. نوع سوالات نیز مانند گروه بندی سطح فناوری می تواند با توجه به محیط سیستم متفاوت باشد. به عنوان نمونه سوالاتی از قبیل «آیا مطالعات تئوری امکان پذیری فناوری را اثبات کرده است؟» و «آیا نیازمندی های سیستم برای استفاده از کاربر نهایی مشخص شده است؟» و «آیا مطالعات تئوری امکان پذیری فناوری را اثبات کرده است؟» می تواند به ترتیب به سطوح مختلف تکنولوژی مربوط شود. همچنین سوالاتی به مانند «آیا شرایط عملیاتی جهت بهره برداری از محصول مشخص شده است؟» نشان دهنده سطوح بالاتری از بلوغ فناوری جهت تجاری سازی است.
    برآورده سازی نیازمندی های TRL با سطوح پایین قبل از برآورده سازی TRL های بالاتر نشان دهنده مدیریت موثر در دستیابی به بلوغ فناوری و مدیریت دانش موثر در یک سازمان است. به عنوان نمونه چنانچه پاسخ به سوالات مربوط به TRL با سطوح بالاتر از 6 که سطوح عملیاتی و بازاریابی فناوری را دربر می گیرند عمدتا مثبت باشد درحالی که ملاحظات مربوط به TRL با سطوح پایین تر به صورت مثبت پاسخ داده نشده باشد، نشان دهنده عدم مدیریت فناوری صحیح و شکاف ارتباطی بین سازمان مربوطه به عنوان یک صنعت بزرگ و سطوح دانشگاهی و تحقیقاتی است. به عبارتی ممکن است یک شرکت صنعتی با توان تولید صنعتی که سطوح بالاتری از آمادگی فناوری را شامل می شود، مطالعات و پژوهش های پایه ای را به صورت داخل سازمانی یا برون سازمانی انجام نداده باشد و در نتیجه پاسخ به سوالات مرتبط به سطوح پایین تر آمادگی فناوری، در سازمان مذکور مثبت نخواهد بود. این عدم پیوستگی در سطوح فناوری که نشان دهنده عدم انجام فعالیت های تحقیق و توسعه ای توسط سازمان مذکور است در یک بازار رقابتی و در چرخه عمر تکنولوژی محصول که TLC نامیده می شود، به تدریج باعث افت رقابت پذیری و سودآوری سازمان در طول زمان خواهد شد.
    در نهایت، سنجش مناسب TRL برای فناوری های به کار رفته در توسعه محصول و مدیریت صحیح در ایجاد هماهنگی بین آنها می تواند درک صحیحی از ریسک سرمایه گذاری، انتقال فناوری و محدودیت های مدیریتی، عملکردی و زمانبندی را برای مدیران ارشد و سرمایه گذاران در مراحل مختلف توسعه محصول به دنبال داشته باشد. به بیانی دیگر بلوغ یک فناوری جدید قبل از قرارگیری پیاده سازی آن در یک محصول و هماهنگی آن با فناوری های دیگر مورد استفاده در محصول، می تواند نقشی کلیدی در سودآوری نهایی محصول داشته باشد.




تاریخ : سه شنبه 97/2/18 | 12:56 صبح | نویسنده : مدیر | نظر

Additional Areas that have been addressed with varying degrees of success

 سطح آمادگی طراحی(PRLDesign Readiness Level (DRL)

سطح آمادگی تولید(Manufacturing Readiness Level (MRL)

سطح آمادگی ادغام( Integration Readiness Level (IRL)

سطح آمادگی نرم افزار(Software Readiness Level (SRL)

سطح آمادگی عملیاتی(Operational Readiness Level (ORL)

سطوح آمادگی انسان(Human Readiness Levels (HRL)

سطح آمادگی توانایی(Capability Readiness Level (CRL)

سطح آمادگی سازمانی(Organizational Readiness Level(ORL)

سطح آمادگی برنامه ریزی(Programmatic Readiness Level(PRL




تاریخ : یکشنبه 96/12/6 | 1:32 صبح | نویسنده : مدیر | نظر

دوره آموزشی ارزیابی و استفاده از سطوح آمادگی فناوری 

بنیاد توسعه مدیریت 

بانک اطلاعات نشریات کشور 

انتقال و توسعه فناوری در بخش بالادستی صنعت نفت ایران

 

==============

عنوان:
شناسائی و ارزیابی بلوغ یک طرح سامانهی عملیاتی از طریق معرفی شاخص نظام مندسطوح آمادگی سیستمی(SRL)
 

نویسنده(گان):
ناصر رهبر،


چکیده:
سطوح آمادگی فناوری(TRL) بعنوان یک شاخص نظاممند برای شناسائی بلوغ فناوریهای خاص بطور گسترده استفاده شده و اجازه میدهند تا یک مقایسه استوار و محکم بین بلوغ انواع مختلف فناوری ها صورت پذیرد. در این مقاله ابتدا سطوح آمادگی فناوری معرفی شده و بر اساس نقائص مطرح شده، نشان داده میشود که تعریف مفاهیم فراگیرتر از آن که بتواند نقش یک فناوری مستقل را در یک سامانهای که متشکل از چندین فناوری که اثر متقابل روی یکدیگر دارند تحلیل نماید، لازم خواهد بود. سپس بمنظور نشان دادن وابستگیهای مرتبط در سطح سامانه عملیاتی، مفهوم سطوح آمادگی سیستمی (SRL) معرفی میگردد. در یک محیط سامانه عملیاتی، ملاحظات مربوط به مجتمعسازی، با همکارکردن و پشتیبانی از یکدیگر اهمیت زیادی خواهند داشت. در ادامه مبانی مفهوم سطوح آمادگی سیستمی و چارچوب توسعه، ارزیابی، صحهگذاری آن نشان داده خواهند شد.



تاریخ : شنبه 96/12/5 | 11:46 عصر | نویسنده : مدیر | نظر

 

ارزیابی سطح بلوغ فناوری (TRL):

یکی از معیارهایی که جهت سنجش آمادگی و بلوغ فناوری ها مورد استفاده قرار گرفته است سطوح آمادگی فناوری (TRL) می‌باشد. به عبارتی دیگر، TRLابزاری تحلیلی برای سنجش و ارزیابی سطح آمادگی و بلوغ فناوری و مقدار خطرپذیری ناشی از استفاده از یک فناوری در توسعه محصول است. این سطوح برای اولین بار در دهه 80 میلادی توسط سازمان ناسا مطرح شد.در سال 1995 ، منکینز این سطوح را تا 9 سطح توصیف کرد. TRL مجموعه ای از معیارها به منظور ارزیابی میزان بلوغ و آمادگی فناوری است که امکان مقایسه سازگاری بین انواع مختلف فناوری را در چارچوب محصولی خاص و در محیطی عملیاتی و کاربردی میسر می کند. محاسبه TRL شامل بررسی و ارزیابی اجزا، سیستم های فرعی و سیستم کامل یک فناوری و محیط آن است.

 

 

ضرورت تعیین سطح بلوغ فناوری، کاهش ریسک پروژه های فناوری و تعدیل هزینه های ناشی از آزمون فناوری ها و پروژه های ارتقای فناوری می باشد. برای داشتن خطرپذیری قابل قبول در شروع پروژه توسعه محصول، فناوری ها باید سطح ششم آمادگی را پشت سر گذاشته باشند، در غیر این صورت ریسک برنامه بسیار بالا خواهد بود. در واقع وقتی فناوری در سطوح آمادگی 3 و 4 قرار دارد هزینه نسبت به حالتی که فناوری در سطح آمادگی 7 باشدحدود 75 درصد افزایش می‌یابد.

 

 

دستاورد: تعیین سطح بلوغ فناوری (TRL)




تاریخ : پنج شنبه 96/12/3 | 5:52 عصر | نویسنده : مدیر | نظر
تاریخ : شنبه 96/11/28 | 12:45 عصر | نویسنده : مدیر | نظر
تاریخ : شنبه 96/11/7 | 7:51 عصر | نویسنده : مدیر | نظر
[شرح ]  




تاریخ : چهارشنبه 96/11/4 | 10:16 عصر | نویسنده : مدیر | نظر